งานทํานุบํารุงศิลปวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์เริ่มก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2519 ตามนโยบายของกองวัฒนธรรม กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ ที่มุ่งส่งเสริมงานวัฒนธรรมใน ทุกภูมิภาคของประเทศ โดยในระยะแรกจัดตั้งเป็นหน่วยงานทางวัฒนธรรมในสังกัดวิทยาลัยครูบุรีรัมย์ ใช้ชื่อ ว่า “หน่วยประเคราะห์ศูนย์ชุมนุมส่งเสริมวัฒนธรรมไทย” ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2523 ภายหลังการยกฐานะกอง วัฒนธรรมเป็นสํานักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ หน่วยงานดังกล่าวจึงเปลี่ยนชื่อเป็น “ศูนย์ วัฒนธรรม วิทยาลัยครูบุรีรัมย์”
ต่อมาใน พ.ศ. 2528 ภายใต้พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู พ.ศ. 2528 งานด้านวัฒนธรรมของ วิทยาลัยครูบุรีรัมย์มีลักษณะดําเนินงานร่วมกัน 2 ส่วน คือ ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดบุรีรัมย์ และศูนย์ ศิลปวัฒนธรรม วิทยาลัยครูบุรีรัมย์ จนกระทั่ง พ.ศ. 2535 สํานักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติได้โอน ภารกิจด้านวัฒนธรรมไปยังสํานักงานการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมจังหวัดบุรีรัมย์ จึงทําให้เหลือศูนย์ ศิลปวัฒนธรรม สถาบันราชภฏั บุรีรัมย์ รับผิดชอบเป็นหน่วยงานหลักของสถาบัน ต่อมาเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2536 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดําเนินมาเป็นประธานในพิธี เปิดอาคารศูนย์วัฒนธรรมอีสานใต้ ซึ่งนับเป็นหมุดหมายสําคัญของการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมของ มหาวิทยาลัย
ใน พ.ศ. 2538 ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม สถาบันราชภัฏบุรีรัมย์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “สํานักศิลปะและ วัฒนธรรม” และใน พ.ศ. 2542 มีการเปลี่ยนชื่อเป็น “สํานักศิลปวัฒนธรรม” ตามนโยบายของสํานักงานสภา สถาบันราชภัฏ ก่อนที่จะเปลี่ยนกลับเป็น “สํานักศิลปะและวัฒนธรรม” ตามกฎกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2548 ว่าด้วยการจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน โดยสํานัก ได้รับการสนับสนุนจากมหาวิทยาลัยให้พัฒนาอาคารสถานที่และนิทรรศการให้เป็นแหล่งเรียนรู้ทาง ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นอีสานใต้สําหรับบุคลากร นักศึกษา และประชาชนทั่วไป
